Kerstmis 2009 was er eentje van ons vieren. We hadden dit jaar namelijk niets afgesproken en hadden beide kerstdagen voor ons gezinnetje!
We hoopten dat de sneeuw ook gedurende de kerstdagen zou blijven liggen en dat we leuk konden sleeën, of in ieder geval naar buiten konden. Maar dat viel een beetje tegen. Officieel is kerst 2009 een witte kerst geweest, maar hier hebben we daar niet veel van gemerkt. Eerste kerstdag begon wel wit, maar de neerslag veranderde al snel in natte sneeuw en vervolgens regen. Kortom een dagje om binnen te blijven.
Evengoed hebben we ons prima vermaakt, terwijl Evi lag te slapen hebben wij met zn drietjes Emma’s knutseldoos eens uitgebreid bekeken en uitgeprobeerd!
knutselen...
Voor tweede kerstdag hadden we het plan om samen en zelf pasta te maken. Spaghetti is iets wat allebei de meisjes erg lekker vinden en goed eten en met de kerstdagen zit je niet op strijd aan de eettafel te wachten… Maar voordat we aan het kokkerellen sloegen zijn we eerst even wezen uitwaaien aan het strand, letterlijk dus. Dat we thuis de auto instapten hadden we niet het idee dat het echt hard woei, maar aan de kust stormde het… Ach, het zal wel meevallen, uitstappen en gaan met de wagen! Eerst maar eens een stukje door de duinen en vervolgens zijn we een heel klein stukje over het strand gegaan en maar weer snel de boulevard op en een kroegje binnen, even opwarmen met een warme chocolademelk!
uitwaaien op het strand
Thuis hebben we heerlijke tagliatelle gemaakt, met de goede hulp van Emma! En lekker dat het was!
En toen zat kerst 2009 er al weer op, met leuke herinneringen!
Het sneeuwt! Vanaf donderdag lag hier een klein laagje sneeuw, maar toen ik vanochtend de gordijnen opende, werden we aangenaam verrast door een flinke sneeuwbui die de hoeveelheid sneeuw aanzienlijk vermeerderde!
Vrijdag was Frank met een slee thuisgekomen en die konden we vandaag mooi testen! Wij snel in de auto op weg naar opa en oma, want daar sliepen onze neef en nicht. En met elkaar in de sneeuw spelen is een stuk leuker dan alleen!
Samen op de slee!
Anne, Bas en Emma hebben heerlijk gesleed en met sneeuw gespeeld, erg leuk hoor voor de kinderen. Maar de grote kinderen vonden de sneeuw eigenlijk ook wel heel leuk. Menig sneeuwbal is over-en-weer gegaan en sommige raakte doel (hihi!)! Helaas moest ik dat dan wel weer bekopen met nog iets meer sneeuw mijn kant op, want mijn grote broer is vijftien jaar later nog steeds mijn grote broer (ook letterlijk dus!). Dus na de sneeuw uit mijn kraag te hebben geschud konden we weer verder met de slee.
Evi vindt sneeuw niet leuk...
En alles wat Evi voor het eerst meemaakt, vindt zij eng en de sneeuw dus ook. Staan in de sneeuw? Nee! Samen met Anne op de slee zitten? NEE! Dan maar in de wagen, lekker warm? JA!
Woensdag is Emma vier jaar geworden en dat was meteen haar eerste ‘echte’ schooldag. Ze was die maandag al voor de vierde keer aan het wennen geweest, maar woensdag was de eerste schooldag. Emma’s eerste week was meteen de laatste week van het jaar en daardoor viel ze met haar neus in de boter!
Emma had sowieso al een druk weekje: maandag mocht ze voor de vierde keer wennen, dinsdag nam ze afscheid op het kinderdagverblijf, woensdag, donderdag en vrijdag een ochtend naar school en als klap op de vuurpijl donderdagavond kerstviering op school… Pfoe, je zou er wel moe van kunnen worden. Voor moeders is het inderdaad allemaal wel even wennen en Emma kost het ook wel energie, maar ze doet het echt super! De juffen zijn heel tevreden over haar en zeggen dat het lijkt alsof ze al jaren op school zit. Zelfs donderdagavond, toch spannend zo in het donker met kaarsjes aan, dan is Emma heel even verlegen, maar als ze haar stoel ziet staan gaat ze meteen lekker zitten en vermaakt ze zich prima!
En dan ook nog sneeuw! Helaas hebben wij nog net geen slee, die neemt Frank vanavond mee naar huis. Vanmiddag hebben Evi en ik Emma lopend opgehaald en moest ze het hele stuk naar huis lopen. Nu zijn ze allebei heerlijk binnen aan het spelen, straks nog maar lekker naar buiten. Je weet nooit wanneer de sneeuw weg en of er nog nieuwe komt! Evi moet ook nog wel een beetje wennen dat Emma er niet is overdag, toch wel gek allemaal. Nu hebben we twee weken vakantie en dan hoeven we pas weer vroeg op te staan voor school en ons te haasten. Want ’s ochtends is het allemaal wel erg vroeg en moeten we wel erg opschieten hoor, dat vindt Emma nog wel lastig…
Vorige week zijn we een week op vakantie geweest naar Center Parcs, Erperheide in België.
We hebben een superleuke vakantie gehad! De laatste maanden zijn redelijk hectisch en emotioneel geweest, dus we waren er dan ook echt aan toe om met elkaar weg te gaan, de boel de boel te laten en even van en met elkaar te genieten!
Center Parcs is natuurlijk helemaal gebouwd voor jonge gezinnen en dan met name de jonge kinderen. Vorige jaar wilden we al naar dit park, maar was de ‘cottage’ van onze keuze volgeboekt. Dus dat we dit jaar een goede aanbieding kregen was de keuze snel gemaakt! In dit park heb je namelijk ‘Baluba’! En dat is een soort ballorig, oftewel overdekt kinderparadijs. Geschikt voor kinderen tot 12 jaar, maar zelf vind ik tot 6 jaar meer kloppen. De grotere kinderen zijn er denk ik wat sneller op uitgekeken, maar onze kleine meisjes vonden het allebei geweldig! Emma is dan al groot genoeg dat ze zelf de glijbanen op en af gaat, het springkussen beklimt en noem maar op. Evi loopt naar de glijbaan en dan moet je haar erop tillen en een lol dat ze dan heeft als ze eraf glijdt!
Absolute hit is de ‘foamfactory’ met schuimballen die je kan afschieten en kan verzamelen tot ze over je heen gekieperd worden. Daar konden Emma en Evi allebei heerlijk hun gang gaan, alleen uitkijken voor iets te fanatieke vaders…
Maar uiteindelijk gingen we natuurlijk voor het zwembad heen. Elke dag hebben we heerlijk aan het babybad gebivakkeerd. Emma was niet te houden en sprong zo het diepe in al je haar niet tegenhield… Evi is van een iets banger slag en vond het babybad spannend genoeg. Maar voor het babyzwemmen moesten we ook in het diepe warme water en eigenlijk wilde ze alleen maar tegen me aan liggen. Maar na 5 dagen kwam ze ook een beetje los en werd ze ook in dieper water wat vrijer!
Emma op Piccolo
Emma heeft nog een ponyritje gemaakt en alle dieren op de kinderboerderij geaaid. Ze heeft nog een middag voor kok gespeeld en met andere kindjes popcorn en een smoothie gemaakt!
Emma en de andere mini-kokjes!
Op woensdag zijn we nog even wezen buurten bij Johan en Marjolein, samen met opa, oma en tante Rie. Met elkaar Anne en Bas uit school gehaald en toen was zomaar zwarte Piet langs geweest. Wat een feest! En iedereen was natuurlijk weer flink verwend!
Het weekje vakantie was zomaar om en toen mochten we alweer naar huis, helaas. We hebben ons prima vermaakt en ik denk zomaar dat we volgend jaar nog wel een keer gaan!
Evi
Emma
Hoera Emma wordt woensdag 4 jaar!
Emma bijna 4 jaar!
Emma begint steeds meer te snappen, maar soms ook net niet. En zo kan ze dus heel grappig zijn, maar meestal vergeet ik de grappige uitspraken… Ik ga ze nu dus proberen te onthouden en meteen in dit berichtje zetten!
Deze is van 13 augustus 2009 (Evi’s eerste verjaardag): We gaan naar Intratuin en daar hangen allemaal vlaggetjes op het parkeerterrein, Emma’s conclusie: “Dat is voor Evi’s verjaardag!”
Emma begint met school, maar ze is best zenuwachtig, want ze kan geen ’school’ zeggen. Ze zegt namelijk ’shool’.
Voor Emma is het heel duidelijk wanneer ze wel of niet verlegen is: “Mama, ik ben niet verlegen op die jongen hoor!”
Evi heeft een heel leuke bromtol, Emma noemt het speelgoed alleen wel een ‘trol’…
Emma is gek op ‘jongenskaas’, die is namelijk zo lekker zacht!
We zijn dit weekend naar Center Parcs geweest en dan ga je veel zwemmen! Maar Emma wilde liever niet ‘onder kopje water!’
12 december 2009: We zijn aan het ontbijten en Emma vraagt om een broodje ’levend worst’…
Wordt vervolgd!
Vrijdag mocht Emma voor het eerst wennen op school!
Om kwart voor negen werden we bij school verwacht en dan kon Emma haar eerste ochtendje meedraaien bij juf Anita. Emma mocht meteen aan de tafel zitten en beginnen met kleuren. En toen moesten mama en Evi weer naar huis.
Om kwart over twaalf stonden Evi en ik weer op het schoolplein en na de bel kwam Emma samen met juf aanlopen. Emma had het volgens juf goed gedaan en het leek alsof ze al veel langer op school zat, ze had leuk met de andere kindjes gespeeld en goed meegedaan! Ze moest nog wel de regels leren, maar dat is ook wel normaal dat je dat niet meteen weet.
Emma was gebroken toen ik haar weer op de fiets tilde. Zo’n ochtendje school heeft wel indruk gemaakt. Gedurende de hele dag vertelde Emma steeds wat meer wat ze in de klas had gedaan. Eerst papa bellen en weer wat meer vertellen, later ook opa bellen en nog wat meer vertellen. En zo aan het eind van de dag had ik een goed beeld van hoe Emma’s eerste dagje was verlopen.
Morgen mag ze weer naar school, mag ze weer een ochtendje meedraaien. Deze keer bij juf Jos. Ze heeft er alweer zin in!
Evi is alweer 15 maanden! Het gaat heel goed met haar, geen gekke dingen gebeurd met haar de laatste tijd! Ze stormt vooruit in haar ontwikkeling! Ze kan nu echt goed stappen en trots dat ze daar op is! Er zijn ook al 3 kiezen verschenen, wel veel last van gehad, maar bij Evi verwachtte ik dat ook wel weer! Maandag mogen ze allebei hun vaccinatie voor de Mexicaanse griep halen, maar ik weet nog niet of ik dat wel wil…
Maar ze is dus al 15 maanden! En eindelijk kunnen we sinds een week doorslapen! Ze heeft dus sinds een week een speentje tijdens het slapen. Volgens alle boekjes moet je binnen een jaar het speengebruik afbouwen en wij hebben haar pas na 15 maanden aan een speen gekregen…
Evi wordt dus vanaf haar geboorte elke nacht wakker en dan wil ze drinken, nou eigenlijk gewoon sabbelen. Dat hebben we heel lang goed gevonden. Maar ze heeft nu ook tanden en ik begon al aanslag op haar tandjes te zien. Want als ze ’s nachts melk heeft gedronken, heb ik echt niet de puf om haar tandjes te gaan poetsen. Een paar weken geleden hebben we de melk ’s nachts al vervangen voor een flesje water, maar dat werkte niet voor de hele nacht, werd ze nog 3 keer wakker, OEF!
En Evi heeft nooit wat met een speen gehad, want nachtrust wilden we al veel eerder, maar ons meiske moest niets van de speen hebben. Tot we haar vorige week de speen min of meer hebben opgedrongen. En toen begon ze er lekker op te knagen en inmiddels sabbelt ze er lustig op los en wil ze hem niet meer kwijt.
Nou, Emma was er ook voor haar derde verjaardag af en dat hopen we nu met Evi ook te bereiken. Misschien slecht dat we haar op deze leeftijd nog aan de speen hebben gekregen, maar 15 maanden slapeloze nachten, dat is echt niet veel langer vol te houden. Zij en wij slapen er een stuk beter op en dat is voor iedereen beter!
Vanavond was het tijd om naar bed te gaan, dus beide meisjes naar boven en omkleden. Tandjes poetsen en op naar Emma’s kamer voor een verhaaltje. Eigenlijk vindt Evi daar helemaal niet zoveel aan, dus gaat ze meestal spelen of alles omver gooien en er een bende van maken. Maar vanavond had ze het dus voorzien op Emma’s rokje en hield die stevig met beide handjes vast en toen lukte het papa zowaar om haar uit te dagen om een paar stapjes richting hem te doen!
Ze had goed door dat ze aan het lopen was en was dan ook apetrots! Emma vond het wat minder leuk dat haar verhaaltje toch wat werd verkort, maar vond het ook wel leuk dat Evi ging stappen!
En toen moest ze alweer gaan slapen, tja dat lukt nu nog niet… Ze mocht zelfs alweer naar beneden, maar lopen wilde ze niet, wel spelen. Nu moet ze echt gaan slapen en ze wil echt niet, helaas…
Vorige week mocht ik nog met Emma naar het consultatiebureau, maar deze week was het de beurt aan Evi.
Evi heeft de afgelopen tijd genoeg meegemaakt. Het begon allemaal op zaterdag 12 september met een koortsstuip, 2 keer een opname in het ziekenhuis, vorige week nog pseudo-kroep en gisteravond belde ik naar huis. Frank haalde haar net uit bad, want ze had zichzelf en haar bedje helemaal ondergespuugd… Toen ik thuis kwam zat er een actief meisje met bleek snoetje op papa’s schoot en moest spontaan nog een keer overgeven.
Zodoende dat ze dus in 3 maanden niet gegroeid is. Vorige week heb ik haar nog laten wegen en toen woog ze dus een ons meer dan nu. De arts denkt erover om haar toch maar een griepprik te geven en misschien is dat wel een goed idee. Ik vind haar toch wel vaak ziek en gisteren ook nog overgeven. Verder is ze niet ziek geworden, het eten zal wel dwars hebben gezeten, maar toch weer ziek.
Ze ontwikkelt zich gelukkig wel goed! Ze deed keurig de blokjes in een doosje en gaf ze ook netjes aan de arts! Maar ik merk het aan haar ontwikkeling als ze niet lekker is. Haar ontwikkeling staat dan stil, er zit geen vooruitgang meer in. En je ziet het ook als ze zich weer beter voelt, ze maakt direct een sprong(etje) in haar ontwikkeling!
